Wilhelmus van Nassouwe

Wilhelmus van Nassouwe
Ben ick van Duytschen bloet.
Den Vaderlant getrouwe,
Blyf ick tot in den doot.
Een Prince van Oraengien,
Ben ick vrij onverveert.
Den Coninck van Hispaengien,
Heb ick altyt gheâert. 

In Godes vrees te leven
Heb ick altijt betracht,
Daerom ben ick verdreven,
Om landt, om Luyd ghebracht;
Maer God sal mij regeren
Als een goet Instrument,
Dat ick sal wederkeeren
In mijnen Regiment 

Lydt u myn Ondersaten
Die oprecht zyn van aert,
Godt sal u niet verlaten,
Al zijt ghy nu beswaert,
Die vroom begheert te leven,
Bidt Godt nacht ende dach,
Dat hy my cracht wil gheven
​Dat ick u helpen mach.